Pieter Huybers studeerde in 1962 af in Bouwkunde aan de Technische Hogeschool Delft, de huidige Technische Universiteit Delft. Na een korte periode als zelfstandig architect keerde hij al snel terug naar zijn universiteit - dit keer niet als student, maar als onderzoeker. Daarmee begon een indrukwekkende loopbaan waarin hij uitgroeide tot een van de pioniers op het gebied van structurele morfologie.
Binnen een jaar na zijn afstuderen werd Huybers aangenomen als hoofd van de onderzoeksgroep Kunststoffen, onder leiding van professor Tim Wildschut. De groep maakte deel uit van Civiele Techniek en was gevestigd in het Stevinlaboratorium.
Het doel was ambitieus en vooruitstrevend: het ontwikkelen van dragende kunststofconstructies zonder steunbalken. Dat riep fundamentele vragen op:
In december 1972 promoveerde Huybers op zijn proefschrift See-through Structuring - A Method of Construction for Large Span Plastic Roofs. Hierin werkte hij zijn visie uit op transparante, lichtgewicht overspanningen in kunststof.
Maar kort daarna veranderde de wereld drastisch. De oliecrisis van 1973 leidde tot sterke prijsstijgingen en schaarste van olieproducten, waaronder kunststoffen. De belangstelling voor polyesterconstructies nam snel af. De vakgroep moest zich heroriënteren en verbreedde haar werkterrein onder de naam Utiliteitsbouw.
In 1976 kreeg Huybers vanuit het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking een bijzondere opdracht: het opzetten van een woningbouwproject in Mali. Het doel was moderne, betaalbare woningen te ontwikkelen die het land zelfstandig kon voortzetten. Dit werd in 1977 uitgevoerd.
Er moest gewerkt worden met lokaal beschikbaar palmhout - een materiaal dat keihard is en gemakkelijk splintert. Wat een beperking leek, werd een nieuwe ontwerpuitdaging. Hier kwam Huybers' kracht opnieuw naar voren: het koppelen van materiaal, geometrie en constructielogica tot innovatieve oplossingen.
Ook in Nederland ontwierp hij een aantal bouwwerken met rondhout, de bekendste is de nog steeds goed onderhouden toren Uitkijktoren Berg & Bos
In dezelfde periode werkte hij ook aan vouwbare noodbehuizingen voor het ministerie van Nood- en Voedselhulp: lichte, opvouwbare bouwsystemen die snel inzetbaar waren. Het was een voorbeeld van hoe zijn theoretische kennis direct maatschappelijke betekenis kreeg.
Als (hoofd)docent en onderzoeker aan de faculteit Civiele Techniek van de Technische Universiteit Delft groeide Huybers uit tot een autoriteit op het gebied van morfologie van bouwconstructies.
Zijn grote fascinatie lag bij de wiskunde en geometrie achter veelvlakken (polyhedra) en hun toepassing in architectuur en bouwtechniek. Hij onderzocht hoe regelmatige en semi-regelmatige veelvlakken gebruikt konden worden om efficiënte, elegante en stabiele constructies te ontwerpen.
Daarmee sloeg hij een brug tussen abstracte wiskunde en praktische bouwkunde.
Hij was één van de vier oprichters van IASS werkgroup 15 'Structural Morphology', hij bleef daar tot ver in zijn pensioen actief voor en is daar in 2016 voor bekroond.
Rond 1980, ver vooruitlopend op het digitale tijdperk ontwikkelde Huybers samen met collega's een computerprogramma dat families van veelvlakken en vlakverdelingen kon uitrekenen en visualiseren. In een tijd waarin grafische ontwerpsoftware nog nauwelijks bestond, was dit revolutionair.
Het programma maakte het mogelijk complexe geometrische vormen systematisch te onderzoeken en vormde een belangrijke stap richting de digitale ontwerpmethoden die vandaag de dag vanzelfsprekend zijn.
Publicaties als The Morphology of Building Structures en Uniform Polyhedra for Building Structures worden nog steeds aangehaald in onderzoek naar geometrische constructies, space frames en geodetische koepels. Zijn werk legde een fundament voor moderne vormstudies en parametrisch ontwerpen. Nadat hij in 2000 met pensioen ging ontwierp hij 'de rondste voetbal' en bundelde hij al zijn eerdere publicaties en presentaties (waaronder deze voetbal), in één boek 'Polyhedroids - That Family of Polyhedra'.
Pieter Huybers was veel meer dan een docent of onderzoeker. Hij was een visionair die de verborgen geometrie achter constructies zichtbaar maakte. Hij combineerde experiment, wiskunde en maatschappelijke betrokkenheid tot een samenhangende ontwerpfilosofie.
Van kunststof overspanningen in Delft tot woningbouw in Mali, van veelvlakken op papier tot vroege computerprogramma's - Huybers liet zien dat innovatie ontstaat waar techniek, verbeelding en verantwoordelijkheid elkaar ontmoeten.
Een echte pionier tussen wiskunde en bouwkunst.